सोमवार:
नव, नवीन
जूने, जुने
हरवले ते कोठे गेले,
सापडेल तरी कोठे?
नाही कळत, कधी उमजेल...
काय हरवले?
धुंद आठवणीत,
वेडे मन. हरवून गेले.
मंगळवार:
भिर भिरल्या आठवणी
काही ठळक काही पुसट
लहानपणीच्या,
तुझ्या विजयाचे प्रतिक
माझ्या उजव्या
हातातील कडे'
सरकवीताना,
तुझ्या चेहऱ्यावर ओसंडलेला
तुझ्या 'आनंद' नावाचे सार्थक,
करणारा आनंद
आजही दिवसातून
असंख्य वेळा आठवण
ते कडे वर खाली करताना
त्या ६२ वर्षा पूर्वीच्या दिवसाची,
आज तुला जाग येऊन
बरीच वर्षे लोटली सर्व काही विसरून,
नवा जन्म घेऊन तू आज
जगाच्या पाठीवर सुखात असशील
मी मात्र तुझ्या आठवणीत
मी त्या चिरंतन झोपेची वाट पहात
आजही अडकलोय.
बुधवार :
झाली पहिली ओळख त्याची
तिच्याशी नजरेने. जवळीक
वाढली केवळ नजरेच्या भाषेने,
वाचक मात्र ती दोघेच त्यांना
गरज नव्हती शब्दांची.
डोळ्यात वाच माझ्या ...
गुरुवार :
अबोल प्रेम,
चाफ्याचे आणि सोनटक्याचे
फुलांची अदला बदल
हेच त्यांचे बोल
एक सुवासिक प्रेम
अबोलच राहिले.
शुक्रवार:
तारुण्याची ऐट
औट घटकेची
बघता बघता
विश्वसुंदरी देखील
म्हातारी होते.
"आज" मिळालेला आनंद
समजण्या आधीच
"काल चा " होतो.
वार्धक्य थांबवणे म्हंजे
सूर्यास उगविण्या पासून थांबवणे.
-----------------------------------------
शनीवार:
आयुष्यात काही केले का?
उत्तर नसलेला प्रश्न
भेडसावू लागलाय
उत्तर सापडण्यास
उशीर झालाय का?
नसावा
नाही नक्कीच,
it's never too late.
-------------------------
रविवार :
शांत मन घेऊन
डोळे झाकले,
जाग सकाळी आली
पुसल्या पाटी सारखी
खच् खोळ विचारांचा खडू,
सज्ज झाला
नव्या आठवड्यासाठी.
*ह्या वेड्यावाकड्या विचारांचा खचखोळ वेळोवेळी माझ्या वेड्या समाधानाकरिता कागदावर उतरवीत गेलो. ह्या ना कविता, ना लेख,ना गोष्टी, ना बाल गीते,मनी जसे आले, मेंदूला जसे दिसले तसे वहीत उतरविले,हा प्रयत्न कुठल्याही वांग्मय प्रकारात शोधूनही सापडणार ना मोडणार.माझा हा टाईमपास आवडल्यास तुमचा टाईमपास करण्यास वाचावे.ह्यात शोध/बोध् घेण्यासारखे काहीही नाही,काही असले अथवा दिसले तर ते माझे abstract सेल्फ portrait असे समजावे.
