बिल्डींगांचे झाले टावर्स
आता
शेजारी वाटीत साखर मागणे नाही
पाण्यासाठी भांडणे नाही
एकत्र साजरे सणवार नाही
मुलांची दंगा मस्ती धावणे नाही
आता
आता मजल्यावर फक्त शुकशुकाट,
तुझे घर, माझे घर,
माझा संसार, तुझा संसार,
माझी मुले, तुझी मुले,
स्मितहास्या पलीकडे,ओळख नाही
ओळख झालीच तर,
लिफ्टपुरती, वरखाली जातांना
हाय हलो पुढे संभाषण नाही,
तू तुझा, मी माझा,
तुझी गाडी छोटी, माझी मोठी,
तुझी मुले लोकल शाळेत
माझी इंटरनॅशनल शाळेत,
माझा उद्योग तुझी नोकरी,
माझा खांदा तुझ्या खांद्याला कसा लागेल.
ह्या काळजीने झोप उडाली,
टावर्स पेक्षा चाळ बरी
कशी?
सांगेन कधीतरी...
No comments:
Post a Comment